Месечината изгрева над стариот храм
Преобразена светлшtа го позлатува кровот
Се разлева воздухот низ бамбусовата флејта
Срцето е исполнето со далечна носталгија.
Меѓу камењата растат диви треви
Насобрани монаси стојат на пожолтениот пат
Светлината е посилна од времето изминато
Не знам каде отишле просветлените 6уди
Месечината изгрева над стариот храм
Преобразената светлшtа ја осветлува темната мисла
6амбусовата флејта ја смирува мојата тага
Ја повикува далечната светлина на 6уда
Стари букви напишани со избледено мастило
Сенката на храмот се оцртува во новото небо
Врз земјината сенка од човечка тага
Нека зрачи светлина од свеќата на разумот
Светлиот лик на преобразениот Буда е сместен
Во порите на најситни честички прашина
Рајот е во звукот на бамбусовата флејта
И месечината изгрева над стариот храм
Превод: Литов Намдагжанчивин